Windows's profile•°o.O.o°•°o.O.o°•J ø m J...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 03 Come to Indiana :)tired after a long trip.
Bangkok to Narita was a very short time, about 6 hous .
I met an exchange friend from Thailand, same as me, on the airplane.
She sat in front of my seat. Her name was Kawtoo.
We were talking a lot during the trip.
Amen was a person that sat near me.
He came from Nepal. He was very kind.
He saw that I wanted to take a picture so he changed the seat with me.
I sat at the side seat . It was easy for taking pictures.
Wow!! I saw many very beautiful clouds .
Arrived to Narita airport, Tokyo , Japan. Japanese UM took very good care of me for changing the airplane.
I met foreigners. They came from Indiana,USA.
Very good meeting. He could talk Thai with me.
He and his wife took care of me when we got our luggage.
They were very kind. I hope I meet them next time.
Ryan was the person that sat near me when we came to Chicago.
He was very handsome. He is a soccer player from Ohio,USA.
We took the airplane for 11 hours to Chicago.
Arrived to Chicago. UM there gave me a toffee with an apple inside.
He was very kind.
We were very busy checking up on my papers and changing the airplane to Fort wayne,IN,USA.
UM took very good care of me when I wanted to go anywhere.
The airplane to Fort wayne,IN was delayed for 1 hour.
I was very excited to call my host dad because it was my first time to call.
I talked with Jillienne during my trip.
Jillienne sat near my seat.
She lives in Fort wayne,IN.
She was very kind . We talked a lot during our trip.
Arrived to Fort wayne ,IN I gave a 1 bath Thai coin to her.
I was very excited to meet my host family.
She saw my host family before I saw them because I am nearsighted.
My host family waved to me.
Host mom came to give a big signboard to me;"welcome to Indiana Jomjam" and hug me .
Older sister,Kristen gave a yellow rose bouquet to me and hug me.
Younger sister,Joanna came to hug me.
Host dad took many pictures a hug me too.
Very good greeting ,
I was very happy and impressive my host family.
They helped me hold my luggage.
Then we went to Lobster restaurant.
There had many food on table.
My host saw I don't like salad so They said to me
"You don't must try to eat it ,I think you should stop eating salad "
I thought I could try to eat but I can't used up eat it .
so my host family packed it came back to home for eat later.
I ate hot & spicy shrimp but it not same as asian spicy taste.
It is only same meat ball sauce.
The last menu was ice cream on big cookie.
I ate it with sister . I don't eat only one 55+
Then we came to home at 10.30 p.m.
The day time at here is longer than Thailand.
So the sky at 9 p.m. is same as 6 p.m. in Thailand.
I was very surprise.
My host family house is very beautiful.
They took me toured around.
I gave a lot of Thai gift to them so they were very surprise and happy.
And they gave many things to me
I am happy . I am fine in here.
I love Indiana so much.
I love friendship from everyone.
I love my host family.
They are perfect Host family.
To my friend.
Take care.
I miss you too.
To my family.
I don't have homesick.
I am fine.
I enjoy to make many things.
but I miss U ^^.
Aug 1st
Jomjam July 17 ไม่กล้าพออีกแค่ 2 วัน
มันจะมีค่าอีกมั้ย
ถ้าที่ผ่านมาไม่เคยแม้แต่จะพูดจา
ไม่รู้ว่าเพราะอาไร
ที่ต้องคอยเฝ้ามอง
ที่ต้องคอยเป็นห่วง
พยายามที่จะเปลี่ยนใจแต่ก็ทำไม่ได้
เพราะความไม่กล้าพอ
เลยทำให้ยิ่งห่างกานออกไปเรื่อยๆ
ไม่รู้ว่าวันนี้จะยังเป็นเหมือนเดิมอีกมั้ย
มิตรภาพในวันวาน ความรู้สึกดีๆ
ยังพอหลงเหลืออีกมั้ย
ที่จะยิ้ม พุดจาทักทายกัน
ได้แต่หวังว่า 2 วันที่เหลือ
จะได้จากกันด้วยดี
เฮ้อออออ June 14 ละทิ้งละทิ้งความทรงจำ
4 ปี
กับความรู้สึกดีๆที่มีให้คนคนหนึ่ง
คนที่ทุ่มเทไปทั้งกายและใจ
แม้ไม่ได้เคยอะไรตอบแทน
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไปเพราะอะไร
ความสุขเหรอ คงใช่
อยากเห็นหน้า อยากยิ้มให้ อยากคุยด้วย
แต่ก็ทำได้อย่างเดียว หลบหน้า
อาจเพราะว่าไม่กล้า
ไม่กล้าแล้วจริงๆ
อยากลืม อยากละทิ้ง
แต่ก็ทำไมได้
47 วันที่เหลือ
จากกันด้วยดีได้มั้ย
ยังรักนะ April 16 ขึ้นๆลงๆขึ้ น อ ยู่ กั บ อ า ร ม ณ์ แ ล ะ ค ว า ม รู้ สึ ก
พูดถูกจังเพื่อนช้าน
จริงๆอ่าแหละ
mode : สงกรานต์ลัลล้า
อืออ่านะ สงกรานต์ผ่านไปแล้ว
ฮิ้ววมีความสุขจริง
ไม่คิดว่าจามีวันนี้
เพื่อนสุขช้านก็สุข
สุขของใครของมันด้วย
มือขวาของเรา เพ้อทั้งคืน
นี่เหรอสถานะที่เป็นอยู่
ทำไมกลับมาเป็นแบบเดิมง่ะ
สุดท้ายก็เหมือนเดิม
ปวดขาาาาา T^T
เดินกานทั่วเมืองทำไปได้
หมดสงกรานต์ดูแลตัวเอง
ดำกว่าเดิมแล้ว หน้าแดงหมด
อภัยให้เพราะมีความสุข
เฮ้อคุ้มแล้ว
ปีหน้าไม่ได้เล่นปีนี้สุดๆและ
รักเพื่อนๆจัง
เค้ากลับมาเศร้าอีกแล้วทำไงดี March 25 ความผิดหวังหากความผิดหวังครั้งหนึ่งในชีวิต
December 30 ส่งท้ายปีมีแต่เรื่องดีๆฮะฮ้า!!! จาปีใหม่แล้ว
เวลาช่างผ่านไปรวดเร็ว
ปุ๊บปั๊บปีใหม่แย้ว
อ่าน่าดีใจ แบบว่าดีใจมักๆ
ขอบคุณเพื่อนที่แสนดี
เค้าไม่นึกว่าจะมีวันนี้
วันที่รอคอย
สองเดือนครึ่งจาสามด้วยซ้ำ
ไม่มีแม้แต่รอยยิ้ม
ไม่มีแม้แต่คำทักทายใดๆ
อาจจะเป็นเพราะตัวเค้านี่แหละ
ที่ไม่กล้าเอง ที่มัวแต่นั่งเศร้าโง่จริง
แต่มาวันนี้มีแล้ว ขอบคุณจริงๆนะ
กลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้ว
จาไม่นั่งเศร้าเพราะเค้าคนนั้น
จามีแต่รอยยิ้มให้
จาให้คนคนนั้นเค้าดูแลแทน
แล้วเค้านี่แหละจารับฟังอยู่ห่างๆ ห่วงใยอยู่ห่าง
เพระเค้ารู้ว่าคนคนนั้นเค้าดูแลให้เค้าได้
เค้าจะให้มิตรภาพดีๆกลับไปเหมือนเดิม
จากกันด้วยดีสินะเป็นอย่างทีเค้าขอเลย
ปีใหม่ทั้งทีขอให้มีแต่สิ่งดีๆผ่านมาในชีวิตละกาน
สำหรับเพื่อนๆที่เค้ารักทุกคน
ตั้งใจทำความฝันให้สำเร็จนะ
ถึงเราจากกัน ใช้ว่าความสัมพันธ์มันจะจางหาย
ยังรักและคิดถึงทุกคนแหละ
โชดีปีใหม่จ้า
 November 01 ชีวิตเทอม 2เวลาที่ได้อยู่ด้วยกานช่างแสนสั้น
เหลือเวลาเพียงไม่กี่เดือนสินะ
ที่จะได้ใช้ชีวิตในโรงเรียนด้วยกาน
เรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาลยันม.ต้น ต่อม.ปลายอีก
แล้วก็คงมหาลัย ชีวิตวนเวียนแต่ในมหาลัยตั้งแต่เกิดจนตายด้วยมั้ง
ไม่รู้อนาคตจะเป็นอย่างไร
รู้แต่ม.4 ทุกคนต่างแยกย้ายรวมทั้งตัวเอง
แต่หนีไปแปบเดียวก็กลับแล้ว
ที่ตัดสินใจเพราะอะไร คำตอบแรกเพื่ออนาคต
คำตอบสองเพื่อหลบหน้าเค้า เราก็ทำสำเร็จแล้วหนิ
เจอเค้าโดยบังเอิญ ช้านก็ยิ้มให้
ในเมื่อจะหลบไปทำไม
จะหนียังไงก็ไม่พ้น
เจอที่โรงเรียนก็หลบหน้า
ไม่เข้าใจตัวเอง ในใจอยากเจอนะ
แต่กลัวเห็นจะตัดใจไม่ได้
แค่ได้เห็นหน้าได้เก็บความทรงจำดีๆก่อนไปก็พอ
ใกล้กีฬาสีแล้ว
ปีนี้จะเป็นยังไงบ้าง เค้าคงมีความสุขกับการที่ได้แอบมองคนที่เค้าชอบ
เราก็แอบมองเค้าด้วยความเจ็บปวด อยากหนีไปไกลๆ
แต่ก็เปนปีสุดท้ายที่ได้อยู่สีนี้
ก่อนที่จะเปลี่ยนสีปีหน้า
เหมือนอย่างที่คิดไว้ไม่ผิดทุกอย่างมันจะเกิดขึ้นแล้ว
ทำใจให้เข้มแข็งสักเท่าไหร่
ลึกๆในใจยังเจ็บเหมือนเดิม
ภาวนาให้ใจที่เจ็บจงเข้มแข็ง แม้มันจะไร้เรียวแรง
จะฝืนลุกยืนให้ไหว คนๆเดียวมันไม่มีสิทธิ์ขนาดนั้น
ไม่ทำให้ช้ำถึงตาย ยังไงต้องรับให้ได้
โดนจริง ตอนนี้รู้สึกแย่ ไม่รู้จะไปทางไหน
วันๆพูดถึงอีกคน ทั้งที่รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
แต่ก็มีความสุขทีได้รับมิตรภาพดีๆจากเค้าคนนั้น
เป็นได้แค่นี้ก็ดีแค่ไหนแล้ว
Desolate
บรรยากาศเงียบเชียบตอน6โมงเย็นก่อนฤดูหนาว เสียวมีชัตเตอร์
ปีนี้ได้โต๊ะไม้หนักอีกและ สภาพยังไม่ทำเวร
ดอกปีปที่รัก ชอบโรงเรียนตรงต้นไม้เยอะแหละ
รวมห้อง สนามบาสใหม่ยังทันกันอยู่
My memory .....
จากกันไปคิดถึงเค้าด้วยน้า October 28 จะเปิดเทอมแล้วอีก 1 วันสุดท้ายยยยย
แงๆ จาเปิดเทอมแล้วอ่า
ทำไมเวลาผ่านไปเร็วจัง
ผ่านไปเร็วจริงๆ
ยังนั่งนึกถึงวันแรกของการปิดเทอม
ตอนนั้นเกือบตี2ยังคุยกันอยู่เลย
มาถึงวันนี้วันสุดท้าย
นั่งคิดทบทวน 2 ครั้งเองสินะ
แต่ก็ดีแล้วหนิ
เปนอย่างที่รอคอยมาตลอด5เดือน
แค่นี้ก็พอใจแล้ว
ถึงตอนนี้ก็ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงเหมือนกัน
ทำไรไม่ถูกนอกจากลืบและลบทิ้งไป
มันจบแล้ว มันไม่เหมือนเเต่ก่อน
ที่เราสนิทกาน เราอาจจะคิดไปเองก็ได้
ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ก็เพราะตัวเราเอง
เลือกที่จะไป
September 29 ปิดเทอม ปลดปล่อยสอบเสร็จแล้ว โล่งๆ
ไฟนอล เครียดๆ พอทำได้อยู่ ผ่านพ้นไปแล้ว
ปิดเทอมซักทีวันนี้กะอยู่รร.นานๆอยู่
แต่ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่อไรปลงแล้ว
บ่าย 2 ก็ปายดูหนังกับเพื่อนแล้ว
ดูสายลับจับบ้านเล็กสนุกดี มีซึ้งตอนจบอีก
ดูเสร็จร้องเกะแล้วกลับมากินท๊อปกับเพื่อนฝูง
ตอนแรกกะไปทีโบน เหนม.4 ม.5ไปเลยเปลี่ยนแผน
กะมาชิดชลแต่ไม่เอาแล้วเบื่อๆกานพึ่งเลี้ยงไปเอง
ความหวังสุดท้ายกินท๊อปแหละพวก
กว่าจาไปถึงด้วยความยากลำบาก
เดินจากคณะพยาบาลยันทันตะมืดก็มืดเสียวก็เสียว
กินท๊อปอร่อยดีแต่ก็อิ่มเร็ว ไอ้เราอยู่ยาวก็กินเรื่อยๆหละ
อยู่ถึง 3 ทุ่มเดินไปหาน้องอยู่ชิดชล
น้องหนีกลับบ้านก็ซะงั้น แม่ลืมลูกอีกคนแล้วเหรอ
ไปถึงชิดชล มากินด้วยเหรอ ทำไมเราไม่มากินตั้งแต่แรกอ่า
แอบเสียดายนิดๆ เคยหวังไว้อยู่ว่าจะเจอก็เจอแล้วแหละ
แต่ที่ฮา+ซวยในวันนี้คือ สะดุดล้มต่อหน้าประชาชีทั้งหลายเลย
อ๊าก ไม่ตกสระน้ำก็บุญแล้ว แบบว่าวิ่งไปสะดุดรางน้ำอ่า
โถ่ๆหัวไปฟาดระเบียงที่กั้นไม่ให้ตกน้ำอีก หัวเข่าก็ถลอกกับทรายล้างแหละ
ทั้งเพื่อน ทั้งพี่แถวนั้นหัวเราะกานหมด เข้าใจขำตัวเองมากกว่า
กลับบ้านมาแสบแผลชะมัด อาบน้ำก็สุดจะทรมารเลย ไม่รู้อาบสะอาดป่าว
ร้องอย่างเดียวหละ หัวก็โน ขาก็แพลงๆ เจ็บไปทั้งตัวหละ
ซุ่มซ่ามดีนัก ใครก็ไม่รู้
เอาหละปิดเทอมปลดปล่อย
แต่ก็ต้องเรียนๆๆๆๆเหมือนเดิม
ทำเอกสารอีก ขี้เกียจนั่งแปล ไปรร.ก็บ่อยอีกวนเวียนแถวนั้น
คิดถึงจังไม่เจอตั้ง 1เดือน September 24 เฉยชา เย็นชา เจ้าชายน้ำแข็งเฉยชา เฉยชา เฉยชา เฉยชาชะมัด
เจ้าชายเมื่อไหร่น้ำแข็งในใจจะละลายซักทีน้า
เย็นชาใส่ทุกครั้งเลย หรือว่าเป็นแบบนี้อยู่แล้ว
คนที่เคยยิ้มในบางครั้ง เฮฮาออกกวนนิดๆหายไปไหนอ่า
เจอกี่ครั้งก็มีแต่เป็นแบบนี้ แต่ก็ยังดีกว่ามัวแต่อายแหละ
ก็แอบดีใจนะ มากๆด้วยที่ได้ยินคำพูดหลุดอ่ามา
2 3 คำก็ดีมากแล้ว ไม่ได้ขอไรมากมาย
แค่นี้ก็กลัวว่าจะรำคาญแล้ว
แต่ก่อนจากกันขอเก็บความทรงจำดีๆได้มั้ย
ขอให้มิตรภาพดีๆกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย
อย่าให้มันห่างกานเลย
เฮ้อๆกะจะไม่บอกแล้ว เป็นได้แค่นี้ก็พอแล้ว
คำว่า รัก มันมีค่ามากเกินกว่าที่จะพูดออกไปอ่า
ถึงพูดออกไปแล้วยังไม่รู้เลยว่าเค้าจะสนใจหรือเปล่า
เก็บไว้ให้คนที่เค้าอยากจะรับฟังดีกว่า
ฉันรู้ตัวเสมอเธอไม่คิดมีใจ ให้รักเธอสักเท่าไหร่ สุดท้ายก็คือผิดหวัง พอได้แล้วความรักยิ่งเดินต่อไปไม่เห็นทาง ไม่มีทางที่เราจะรักกันน ฉันคงต้องเก็บไว้คำว่าฉันรักเธอ ไม่รู้จะไปพร่ำเพ้อ ให้เธอรู้ไปทำไม ฉันนั้นต้องเข็มแข็งเกินทนอย่างดีก็ร้องไห้ แต่อย่าเปิดเพยหัวใจให้เธอรู้เลย ไม่อาจไปยืนเป็นเงาอยู่ในใจเธอ
แม้เป็นแค่ฝันก็ดีใจ ที่ฉันจะได้อยู่ได้ใกล้เธอ
ยังคอยรับรู้เรื่องราว ยังเป็นห่วงเสมอ ตั้งใจสอบนะ August 28 คำว่ารักคำว่า รัก ลึกซึ้งและมีค่ามาก
ถ้าผู้ชายคิดที่จะพูดคว่า รัก ออกจากปาก
ด้วยความหลงไหลเผลอไผลให้คนที่เรารักฟัง
ขอร้องว่าอย่าทำเลย เพราะผู้หญิงเขาจะจดจำไปอีกนาน
นอกจากนี้ คุณค่าของมันจะต่างกันมาก
เพราะผู้หญิงพูดคำว่ารักออกมาจากใจ
โหยๆแบบว่าโดนมาก
โดยเฉพาะ
เพราะผู้หญิงพูดคำว่ารักออกมาจากใจ
บทความนี้เอามาจากนิตยสาร รร.
เป็นบทความพี่ม.5/1 อยากถามว่าใคร
แต่งได้โดนใจมากเลย
เพื่อนอ่านแล้วก็โยนมาให้อ่านต่อๆ
เฮ้อๆโกรธมั้ยถ้าตามใจปาก
อยากบอกว่าชอบเธอ
ได้ไหมถ้าฉันจะเอ่อบอกเธอว่าปลื้มใจ
ตอนนี้ก็เจ็บแล้วไม่จำ
ขอให้ได้รับรู้เรื่องราวของเค้าก็เพียงพอแล้ว
อยากจะบอกเธอว่ารักใจจะขาด
เมื่อไหร่น้าจะทักกันบ้าง ได้แต่รอต่อไป
ไปรร.ก็เจอหน้าบ่อยๆ ถึงจะเจ็บมากเท่าไหร่แต่ก็ดีใจที่ได้เจอ
น้องรักพี่เอนะ
เพื่อนๆทุกคนสู้ต่อไป
มีแต่คนบอกไปแล้วน้อโล่งเลยอะจิ
เค้าก็อึดอัดจะแย่อยู่แล้วแหละ August 21 Happii Birth Day to Myselfเป็นนางสาวญาณิศาแล้ว
21/08/50
แก่ขึ้นอีกปีแล้วเราเวลาผ่านไปเร็วจริง
ซึ้งๆเพื่อนทั้งห้องแล้วก็อ.พวกทองร้องHBDให้ขอบคุณค่า
ขอบคุณสำหรับคำอวยพรจากทุกๆคน
ขอบคุณกระโปรงจากออมมี่
ขอบคุณสร้อยจากนุชชี่
ขอบคุณตุ๊กตาDevilสีได้ใจจากบูมมี่
วันนี้ไปถ่ายบัตรมาแย้ว
ใครถ่ายบัตรแล้วสวยบ้างบอกหน่อย
ทั้งตัวเองแล้วก็เพื่อนไม่มีใครพอใจในบัตรประชาชนกานทุกคน
ไม่เป็นไรแค่ 6 ปีเอง
แล้วก็นะ นางสาว ถ้ายังไม่ขึ้นม.4
ก็จะหน้าด้านเขียนเด็กหญิงต่อไปละกาน
เมื่อวาน โอ้ ลัล ล้า
ไปกินชิดชลฉลองคนที่เกิดเดือนสิงหากานมา
หนุกหนานมากๆ
เค้กคว้ำตั้งแต่ยังไม่กินเนื้อย่าง
พอจะเป่าเค้ก เจ้ออมชิงเป่าไปแล้ว -- *
จากนั้นก็เอาเค้กมาป้ายหน้ากาน
เหอะๆหน้าใครไม่โดนเค้กเสียดายมาก
พอกันไปล้างหน้าออกอยู่ ไม่ใช่แค่หน้าผมด้วยนะ
ใครสิวไม่ขึ้นหน้าก็บ้าแล้ว
ร้านก็ใหญ่ๆทำกานได้น้อ
อิ่มกานไปปีนี้หมดเยอะกว่าปีที่แล้วอีก
ช่วยกานจ่ายเหมือนเดิม
แล้วก็สิ่งที่รอคอย
กะจะตามใจปากซักหน่อย
ไม่มาHBDให้ซะงั้น ได้ข่าวว่าบ้านใกล้กาน
ขอให้เป็นจริงเถอะ 55+
แต่ก็เห็นเค้ามองคนคนนั้นเหมือนเดิม
เราก็โตแล้ว เริ่มต้นใหม่ซักที
ความทรงจำดีๆก็เก็บไว้ในใจนี่แหละ
เอาหละ
วันนี้มีความสุขมากๆ
เป็นลูกที่ดีเอาพวงมาลัยหอมๆไหว้แม่แล้วด้วย
รักแม่ รักพ่อด้วย รักน้องชาย
รักเพื่อนทุกคน
แล้วก็...
รักพี่เอ
August 20 ความทรงจำทำไมนะ ทำไมยังลืมไม่ได้ซักที
ทำไมต้องทุ่มเทเพื่อใครคนหนึ่งขนานนั้นด้วยน้า
ไม่เข้าใจหัวใจตัวเองเลย
เมื่อคืนนั่งปักครอสติสถึงตี 3 ครึ่งรู้บ้างมั้ย
ไม่อยากจะให้แล้วเสียดายความพยายามที่มีให้มากมาย
ทั้งที่รู้ว่ามันไม่มีค่าสำหรับคนคนหนึ่งเลย
นั่งฟังวิทยุจนมันปิดสถานีตี 2 ครึ่ง
ฟังเพลง ความทรงจำ เพราะดี
ค ว า ม ท ร ง จำ
ภาพของฉันและเธอ ทุกสิ่งที่เธอให้ฉัน ที่..ที่เรานั้นเดินไปด้วยกัน
ปล่อยให้เป็นแค่เพียง .. ใส่กล่องวางทิ้งไว้
ทำเป็นลืมมันไป แต่ทำไม ..ไม่ดีขึ้นเลย
เพราะแค่เพียงหลับตา ก็เห็นภาพเธออยู่อย่างนั้น ยังไม่มีสักคืน ที่ฉันจะลืม .. ว่ายังคงรักใคร
หากฉันใช้สมองจดจำเรื่องราวก็ยังจะลืมเทอได้ แต่ฉันใช้หัวใจ เก็บความทรงจำ .. เรื่องของเรา
ต่อให้พยายามสักเท่าไหร่ แต่ก็ทำได้เพียงแค่ ทิ้งเรื่องราว รอบ ๆ กายไป
อยากจะทิ้งเธอไปให้ไกล แต่ความรักกลับ
ยิ่งฝังลึกในใจขึ้นทุก ๆ ที
จะทำยังไงให้ตื่น จากคืนที่ฉันฝันว่า .. ยังมีเทอ ทั้งที่ความจริงไม่มี
จ ะ ทำ อ ย่ า ง ไ ร . . ถึ ง จ ะ ลื ม เ ธ อ ไ ด้ เ สี ย ที .. ความฝัน
สัมภาษณ์นักเรียนแลกเปลี่ยนแล้ว
โชคดีที่ได้โรเบิร์ต อ.สอนพิเศษเก่าพอดี
เลยไม่เกร็งแต่ก็ทำได้ดีที่สุดแล้ว
รอดูผลอย่างเดียว ขอให้ได้ไปเถอะ
จะได้ไปจากคนคนนั้นเสียที
ไปเพื่ออนาคตถึงเวลาที่ต้องเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ
ไม่จมปรักอยู่กับเรื่องเดิมๆ
ยิ่งฟังยิ่งไม่ชอบ ทำไมเป็นแบบนั้น
ถ้าได้เห็นกับตาคงเศร้าหน้าดู
ปล่อยเขาไปเถอะ
อ่านะ จะ 15 ปีแล้ว
เตรียมตัวอำลาเด็กหญิง
แหมใช้มาตั้ง14ปี คุ้มยังเนี้ย
พรุ่งนี้ถ่ายบัตรแล้ว
ไม่ต้องไปเจอหน้าคนบางคนตอนเช้า
เด็กหญิงญาณิศา จาเป็น นางสาวญาณิศาแล้วเหรอเนี้ย
พูดแล้วเศร้าเวลาผ่านไปเร็วมาก
ไปวัดสายตาก็เซงไม่อยากตัดแว่น
ต้องพักผ่อนสายตาจากการจอบบ้างแล้ว55+
คิดถึงเพื่อนๆจังเจอกานพรุ่งนี้ August 10 วันสิ้นสุดถ้าเทอยังคิดถึงเค้า ยังคงมีแต่เค้าในใจ
ถ้าเธอยังลืมเค้าไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรถ้าเทออยากจำ
ในที่สุดสิ่งที่เคยคิดไว้มันก็เป็นจริง แล้วก็ต้องทนรับกับความเจ็บปวดใจ
ถ้าไม่ลงไปยืมหนังสือ ก็ไม่ต้องได้ยินสิ่งที่ไม่อยากรับรู้
ถ้าไม่ลงไปเข้าห้องน้ำก็ไม่ต้องหันไปเจอหน้า
ไม่ต้องเดินเข้าไปได้ยินอีกรอบเพื่อย้ำความแน่ใจ
ถ้าไม่หันไปมองว่าเทอทำไร ก็ไม่ต้องเห็นสิ่งที่ไม่อยากจะเห็น
สิ่งที่ไม่ควรได้ยินกลับได้ยินคนที่เทอชอบ
เค้าพูดถึงเทอกานทั้งกลุ่มเลยนะรู้บ้างมั้ย
มันเจ็บลึก ลึกในหัวใจเมื่อได้ยิน
ทำไมนะทุกสิ่งทุกอย่างต่างก็รุมเร้า
เหนื่อยนะรู้มั้ย สิ่งที่ทำลงไปมันก็เหมือนไร้ค่า
ตลอดระยะเวลา 3 ปีมันยาวนานนะสำหรับการเก็บเกี่ยวความรู้สึกดีๆ
ปีแรกแอบรักก็เก็บเอาไว้
ปีที่สองเริ่มไม่ไหว ในที่สุดความลับก็ถูกเปิดเผย
ปีที่สามก็ต้องทนกับความเจ็บปวด
เพราะสิ่งที่คิดไว้มันเป็นจริง
สิ่งที่เทอทำลงไป รู้บ้างมั้ยว่ามีคนเค้าเสียใจ
ชั้นคนนึงที่คอยเฝ้ามองเทออยู่ทุกวัน เป็นคนที่คอยทำไรให้
เป็นคนที่คอยเป็นห่วงเป็นใย เป็นคนที่คอยรับรู้ทุกอย่าง
แล้วก็ต้องเป็นคนที่คอยรับความเจ็บปวดอยู่ฝ่ายเดียว
ในแต่ละวันได้แต่เฝ้ามองเทอ แต่ก็ต้องเห็นเทอเฝ้ามองเค้า
เมื่อไหร่นะเทอถึงจะหันมามองคนที่อยู่ทางนี้บ้าง
ละสายตาจากเค้ามามองคนที่เค้าทำไรให้เธอมากมายบ้างสิ
อยู่นอกสายตา ของเธอตั้งไกล
ฉันนั้นก็ทำได้ แค่มองจากตรงนี้
แต่ฉันยังรอซักวัน เธอหันมองผ่านทางนี้
แค่ซักวินาที เธอเห็นฉันคนนี้ในสายตา
เป็นแค่คนที่เธอมองผ่าน เป็นแค่คนที่เธอไม่เห็นสำคัญ
เป็นแค่คนที่เธอไม่เคยใส่ใจ
ชั้นรู้ว่าเค้าคนนั้นเป็นคนที่เธอฝัน เป็นเหมือนนางฟ้าในใจเธอ
รู้มาโดยตลอดเวลา แต่ก็ไม่เคยสนใจ
เพราะคิดว่าเทอลืมเค้าแล้ว
เทออยู่ตัวคนเดียวอย่างที่บอกจริงหรือเปล่า
มาให้ความหวังแล้วก็ทำให้เจ็บแบบนี้
คิดไรอยู่เหรอ
อยากจะถามซักนิด ถามจริงๆจากใจ
ชอบใครกานแน่ ได้ยินมาแต่ละทีเด๋วก็ชอบน้องคนนั้น
เด๋วก็ไม่ลืมน้องคนนี้ คนสองจิตสองใจเหรอ
ไม่อยากจะคิดว่าเป็นคนใจโลเล เพราะเทอเปนคนดีมาก
เรื่องที่ได้ยินไม่อยากจะเชื่อนะแต่ได้เจอกับตัวเองเลยสับสน
ปีนี้เปลี่ยนไปมากนะ เปลี่ยนไปจริงๆ
ได้แต่หวังให้เทอกลับมาเป็นคนเดิม
ตลอดเวลาที่ผ่านมา ชอบเทอก็ได้แต่เก็บไว้ในใจ
อยากจะบอกเต็มทีแต่ก็ไม่กล้า กลัวเทอจะเปลี่ยนไป
แล้วสักวันจะเป็นคนบอกเธอเองนะ
โกดมั้ยถ้าตามใจปากอยากบอกว่าชอบเธอ
ได้มั้ยถ้าฉันจะเอ่ยบอกเธอว่าปลื้มใจ
ไม่รู้อะไรมันสั่งให้ฉันคิดถึงเธออย่างมากมาย
รู้มั้ยไม่เคยมองใครนอกจากเทอ
วันศุกร์ก็เศร้าได้ยินเพลงแค่คนอีกคนยิ่งเศร้า
เห็นเฟิร์นร้องไห้เค้ายิ่งอยากจะร้องตาม
แต่เค้าเจ็บจนมันร้องไห้ไม่ออก
เค้าเข้าใจว่ามันเจ็บมาก เฟิร์นก็เจ็บมาเหมือนๆกับเค้า
พวกเราต่างก็เฝ้ามองคนที่ชอบเหมือนๆกาน
คอยทำไรให้เค้าคนนั้น คอยรับรู้เรื่องราวของเค้าทุกอย่าง
เราพยายามเพื่อคนที่เรารักมากไปใช่มั้ย
ใช่มั้ยเฟิร์นเราเหนื่อยมากับเค้ามากพอแล้ว ทำไมเราถึงตัดเค้าออกไปจากใจไม่ได้ซักที
แค่เป็นอีกคนคนอีกคน คนหนึ่งคน
คนที่รักเธอไกลๆ คนที่ไร้ตัวตนในสายตา
แค่คนอีกคนเป็นอีกคน คนที่มองอยู่ทางนี้หวังดีต่อเธอเรื่อยมา
ไม่แคร์ว่าเธอไม่เคยเห็นค่าความสำคัญ
กีฬาสี เสียดายแรงที่บน เสียดายสิ่งที่คาดหวัง
เสียดายความรู้สึกดีๆที่เทอเคยบอกไว้
มันคงไม่สนุกเหมือนอย่างที่คิดแล้วแหละ
เป็นเหมือนอย่างที่เค้าคิดไว้จริงๆ สิ่งที่เค้ากลัวที่สุดมันก็เป็นจริง
ไม่อยากจะเข้าสี ไม่อยากจะเจอหน้า
ไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวของเค้าคนนั้น ไม่อยากเหนเค้ามองคนที่เค้าชอบ
เค้าคนนั้นคงมีความสุขมากสินะในปีนี้ รู้นะว่าเป็นอย่างที่เค้าต้องการมาโดยตลอด
เหนื่อย เจ็บ ท้อ เศร้า
อยากร้องไห้ระบายมันออกมาให้หมด ถึงตอนนี้เค้ารู้แล้วว่าสิ่งที่เราพยายามมาทั้งหมด
มันไม่เคยจะมีความหมายอะไรเลยสำหรับเค้าคนนั้นเลย
ความรักที่เคยทุ่มเทให้ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้ทำให้
ความหวังดีความเป็นห่วงทุกอย่างที่เค้าทำเพื่อคนคนนึง
ในใจก็คิดว่าเผื่อมีหวังในสักวันนึงเค้าจะเห็นค่า เค้าจะมองมา
หวังว่าตัวเราจะสามารถทำลายกำแพงสูงๆในใจเค้าลง แต่มันก็ไม่เลยไม่ใช่อย่างนั้น
ยิ่งพยายามมากเท่าไหร่ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น
ในเมื่อเค้าบอกว่ามันไม่ใช่ก็คือไม่ใช่
แล้วเราจะพยายามไปเพื่ออะไรเหนื่อยแล้ว ท้อแล้ว
รับรู้ความจริงซักที รักเท่าไหร่ก็คงไม่พอ
บอกกับตัวเองยอมรับความจริงได้แล้วนะเรา
ความรักมันบังคับกันไม่ได้หนิ
แต่เค้าก็ยังตัดใจไม่ได้ง่ายๆอ่า
สิ่งที่ทำลงไปทำแล้วมันมีความสุขหนิ ไม่เคยนึกเสียดายที่ได้ทำ
แต่เสียดายที่ไม่ได้ทำมันให้ดีกว่านี้ต่างหาก
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำมันเป็นสิ่งที่ทำให้จากใจจริงๆ
รักเค้าไปแล้วให้ทำไง รักมากก็เจ็บมากเรื่องธรรมดา
เค้าก็จะยังรักต่อไป เจ็บไม่รู้จักจำ
ห้ามตัวเองไม่ให้รักเธอ จะทำยังไงใจมันไม่ฟัง
หัวใจฉันยังเกเรทุกครั้ง ยังดึงดันไปรักเธอ
ห้ามตัวเองว่าพอซักที กับเธอคนนี้ไปต้องไปเจอะ
ไม่มีวันเป็นเจ้าของใจเธอ ใจมันยังเกเรเสมอไม่เคยจะเชื่อฟัง
คนที่ไม่มีรัก ก็ไม่มีทางรักเรา
ไม่เหมือนนิยายนํ้าเน่า เลิกเอาแต่ใจเสียที
ใจตัวเองก็รู้ แต่ห้ามไม่ได้โดยโดยดี
ยังไม่มีวิธี ที่ทำให้หยุดรักเธอ
ก็รู้ทั้งรู้ไม่มีสิทธิรักเธอ แต่ใจมันยัง
คงดึงดัน มันยังเป็นอยู่อย่างนี้
แล้วมันก็จะเจ็บต่อไป พยายามจะรักเค้าต่อไปก็จริง
แต่ก็รักให้น้อยลงเพื่อไม่ให้เจ็บไปมากกว่าเดิม
ตอนนี้ไม่มีใครมาแทนที่คนคนนั้นได้
ไม่พร้อมที่จะเปิดใจให้ใคร
ขอใช้เวลาซักพักที่จะลืมและเริ่มต้นใหม่
รักไปกี่ครั้งที่เค้าต้องร้องไห้ กี่ครั้งที่ต้องรับรู้ ต้องทนกับความเจ็บปวดมากมาย
น้ำตาที่ไหลออกมามันไม่ได้แสดงถึงความอ่อนแอ
มันไหลออกมาเพราะมันอยากระบายความเจ็บปวดออกมาให้หมดต่างหาก
ให้ความทรงจำที่เลวร้าย ความรู้สึกแย่ๆออกไปพร้อมกับน้ำตา
เก็บไว้เก็บมันไว้ในใจแต่ความทรงจำดีๆก็พอ
ความรู้สึกดีๆที่เรามีให้เค้าที่เค้ามีให้เรา
ถึงมันไม่มีค่ามากสำหรับเค้าแต่มันก็มีค่ามากมายสำหรับเรา
แต่ตอนนี้คงพอซักที จบไปแล้ว ทุกสิ่งทุกอยาง
สิ้นสุด 3 ปีมันมากพอแล้วสินะที่เค้าจะรักใครคนนึง
แต่ก็ลืมไม่ลงเจ็บปวดจริง
ฟ้าแกล้งกันใช่ไหม ฟ้าจงใจใช่ไหม ที่ทำให้ฉัน ได้แต่ร้องไห้อย่างนี้
เรื่องราวก็เดิมๆ เหมือนเดิมอยู่ทุกที ก็คือวันนี้ ฉันไปรักคนที่ไม่รักกัน
รักคนที่ไม่รัก สนคนที่ไม่สน กี่ทีกี่หน เขากลับไม่เคยใส่ใจ
หรือเป็นเพราะฉันเอง ไม่มีสิทธิ์รักใคร ทุ่มเทแค่ไหน สุดท้ายลงเอยด้วยน้ำตา
เจ็บแบบซ้ำๆ จบแบบช้ำๆ เรื่องราวก็ซ้ำ ตรงคำว่าเสียใจ
เมื่อไหร่ความรัก จะหยุดทำลายหัวใจ ไม่รู้ทำไม จะเจ็บช้ำเท่าไหร ไม่เคยจำ
ขอแค่เพียงซักครั้ง ขอแค่เพียงหนึ่งคน ที่ไม่ทำร้าย ให้เจ็บปวดใจอย่างนี้
ขอเพียงแค่คนเดียว รักฉันจริงซักที ให้คนๆนี้ ไม่ต้องลงเอยด้วยน้ำตา
ให้คนๆนี้ ไม่ต้องลงเอยด้วยน้ำตา
ขอบคุณจากใจ
เฟิร์น
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำเพื่อพี่เค้า
อย่างน้อยมันก็เป็นความทรงจำดีๆความรู้สึกดีๆที่เราอยากจะให้
ความสุขที่เราได้จากการให้ ถึงมันมีน้อยกว่าความเจ็บปวดที่เราได้รับ
แต่เราก็ทำมันออกมาจากใจนะ เฟิร์นต้องสู้ต่อไป
เหนือยแล้วก็พักนะ
ขอบคุณที่ช่วยเค้าเรื่องพี่เค้านะ
ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเราเกือบร้องไห้กานหน้าห้อง
เพระผู้ชายคนนึงโดนตบหัว เจ็บแทนใช่มั้ยหละ
ขอบคุณที่ทำให้เค้ารู้ความจริง
เค้าบอกแล้วไงว่าจะชอบต่อไปแต่ก็น้อยลงเรื่อยๆละกาน
เอื้อ
อยากทำไรก็ทำอย่ามัวแต่ไม่กล้าเหมือนเค้า
เพราะมันจะทำให้ห่างเหินกัน ไม่สามารถเรียกเอาความทรงจำดีๆกลับคืนมาได้นะ
เอื้อยังพอมีหวังนะอย่าพึ่งท้อ
ขอบคุณที่คอยรับฟังเค้าเรื่องพี่เค้านะ
ขอบคุณสำหรับไหล่ให้เค้าซบ อยู่เป็นเพื่อนเค้าตอนเข้าสีนะเค้าเหนื่อยแล้ว
นุช
ความหวังเพียงน้อยนิด มันก็ยังมีค่านะ
พยายามต่อไป ซักวันน้องเค้าจารู้
คุยกับเค้าถึงตี 2 บ่อยครั้งที่ต้องฟังเค้าร้องไห้
ขอบคุณมากๆนะ สำหรับคำปรึกษาดี กำลังใจดีๆ
แล้วก็อ้อมกอดวันนั้นเค้าร้องไห้ต่อหน้าพี่เค้าไม่ออกเลย
กลุ่ม comradeiiz ที่เหลือ
บูม :ถ้าไม่มีบูมเค้าคงไม่ได้ชอบพี่เค้า ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ แล้วก็ตั้งแต่วันลอยกระทงแล้ว 55+
ไข่มุก: เรามันพวกZPเหมือนกาน ขอบคุณกำลังใจดีๆ ข้อมูลดีๆ
กิ่ง :ขอบคุณที่ทำให้เค้าได้คุยกับพี่เค้าครั้งแรก ได้สบตา เราเจ็บกานมามากแล้วเฮ้อๆ
ออม:คนที่เค้าชอบคุยด้วยเวลาเดินผ่านหน้าพี่เค้า อย่าผลักเค้าไปหาพี่เค้านะ ขอบคุณที่รับฟังจ้า
หวาน:อยู่ข้างเค้าวันที่ได้ยิน ขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะ
เหมี่ยว:ยังไงก็ช่วยเพื่อนล้อน้าอิอิ ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ
แพร:คนตั้งฉายาให้พี่เค้าเเสบนะเราเห็นเงียบๆ ทำให้เค้าชอบเลยขอบคุณมากนะ
ฝ้าย:อยู่ข้างเค้าวันที่เค้าได้คุยกับพี่เค้า ขอบคุณค่า
แล้วก็กลุ่ม Associate ที่เหลือ
เค้าไล่ไม่หมดแน่เลย
ขวัญ:เค้าช่วยขวัญ ขวัญให้กำลังใจเค้า เจ็บเหมือนกาน อยู่เปนเพื่อนกานตอนเข้าสีนะ ขอบคุณมากจ้า
โอปอ:เป็นเพื่อนเดินขึ้นห้องกานทุกเช้าเลย เค้าเลยได้เพื่อนมองขึ้นไป
อาย :เจ็บแล้วเนาะ ขอบคุณที่คอยให้กำลังใจนะจ๊ะ
เฟิร์น ฐิติรัตน์ :ขอบคุณที่ดูให้เค้าตอนสอบนะ ไอ้คนนั่งข้างมันไม่ได้เรื่องเลย55+
บี:ล้อเค้าบ่อยๆอิอิ ขอบคุณน้าสำหรับกำลังใจดีๆ
กลุ่มอื่นๆด้วย รู้กานเยอะดีนัก
ลูกแก้ว :แก้วรู้ว่าเค้าทำไรเพื่อพี่เค้าบ้างขอบคุณที่รับฟังเค้านะ
แวน:เอาไงดีนี่ก็รู้ข้อมูลทุกอย่างเลยเนาะ ขอบคุณมากๆ
เฟิร์นฐิติมาศ: อยู่ข้างเค้าเวลาเดินสวนกับพี่เค้า
ออม:เค้ารับรู้เรื่องราวหลายอย่าง ออมช่วยเค้าหลายเรื่อง ขอบคุณสำหรับข้อมูลจ้า
พี่ชาย พี่สาว เพื่อนๆต่างรร.
พี่ปั๊ม :ขอบคุณความห่วงใยที่ทำให้น้องเข้มแข็งขึ้น รู้ความลับเยอะเลย55+ น้องจะสู้ต่อไปนะใช้เวลาลืมไง
พี่โฟม: ช่วยกานดีเรื่องความรักเนาะ ขอให้สมหวังนะ
พี่เนียร์ :ที่ปรึกษาเรื่องความรัก55+ ขอบคุณที่ฟังน้องระบายนะ
พี่ป๊อก : น้องให้คำปรึกษาพี่ป๊อก พี่ป๊อกฟังน้องระบายแลกกันๆ
พี่แก้ม:ขอบคุณสำหรับคำปรึกษาดีๆนะคะ
รี่:ไม่ได้คุยกานนานขอบคุณสำหรับความคิดดีๆนะจ๊ะ
จ๋า:ขอบคุณที่รับฟังเรื่องราวเค้าน้า
ตั๊ก :ขอบคุณมากๆเลยที่คอยดูให้เค้า คอยให้กำลังใจเค้ามาตลอด
เหลืออีกเพรียบแต่คิดไม่ออกแล้ว
ขอบคุณมากๆน้า
ความทรงจำดีตลอด 3 ปีมันจะไม่จางหายไป
อยากจะบอกอีกทีว่ายังไงก็รัก
น้องรักพี่เอนะ
อัพรอบนี้ยาวมากเลย55+ July 31 เฉยชาอาจจะเจอหน้าเธอ อาจจะได้คุยกัน
แต่ละวันผ่านไปดูเหมือนเธอมีใจ
แต่ไม่รู้ทำไม ว่าลึกๆ ข้างใน
มันปวดร้าวและรู้สึกได้กับความเฉยชา
เพลงนี้โดน เฮ้อๆเหนื่อยใจ หยุดตั้ง4 วันแหนะ นานมากเลยแต่เวลาผ่านไปเร็วจิง เหลือแค่วันเดียวเอง พรุ่งนี้ก็ได้เจอหน้าแล้ว แต่ความรู้สึกก็เหมือนเดิมกับทุกๆวัน เหมือนจะมีความสุขแต่มันก็เจ็บนิดๆ
สอบมิดเทอมผ่านไปแล้ว โหะๆ นั่งหน้าห้องก็จริงแต่มองไม่ค่อยเห็นเลย มันแค่ลางๆสายตายิ่งไม่ดีอยู่ แต่ก็ได้มอง ได้เจอ ได้เห็นเหมือนเดิม นับวันยิ่งพร่ำเพ้อบ้าไปแล้ว อยากให้ความฝันเป็นจริง แต่มันก็ได้แค่ฝัน
คำถามก็คือเธออยากชอบคนไม่พิเศษ ไม่ค่อยสวยงามอยู่บ้างไหม เพราะคนคนหนึ่งที่ไม่ค่อยมีความมั่นใจ หลงรักเธอมานานแล้ว July 24 โหมดสอบเวลาผ่านไปเร็วจิง
สอบมิดเทอมมาถึงและ
ปีนี้มาแปลกหยุดอ่านระหว่างสอบตั้ง 3วัน
แต่แค่ม.ต้นหยุดเพื่อ
ก็ดีนะมีเวลาอ่านสอบเยอะ
แต่คงมาเร่งเอาวันจะสอบแหละ555+
เสียดายอดเห็นหน้าคน
ปีนี้จัดที่นั่งก็แปลกๆอีก
ไร้คู่อีกแล้ว เลขที่26 ซวยทุกปีแหละ แต่ก็ดีนั่งหน้าห้อง
ไกลอ่าเห็นคนเดินเข้าห้องสอบไกลๆ
อิจฉาพวกนั่งอีกห้องจิง
ดูเผื่อเค้าหน่อยละกาน
สอบวันแรก หลังจากที่คิดถึงคนมา2วัน
ไปรร.ปุ๊บนั่งใกล้กานอีก ได้แต่หนีไปไกลๆแล้วค่อยมอง
ขึ้นห้องมาสอบวิทย์ เหนคนออกมาจากห้องสอบ
ตัวเองก็ทำเสร็จนานและเลยเดินไปส่ง
เสียดายคะแนน ลงมาข้างล่างก็เหน
สอบไทย ข้อสอบลวงชิบ ได้เดินผ่านหน้าห้องด้วย
แอบหลุด ขำตัวเอง
สอบอังกฤษ ยังมีชื่อมาโผล่ในข้อสอบอีกเนาะ กำลังตกใจแต่ข้อนั้นยากมาก
สุขะ นี่มันวิชาสุขะหรือพระพุทธโหะๆมั่วๆกานไป
สอบเสร็จได้แต่นั่งมองเทอจากไป
หยุด3วันกว่าจะได้เจอตั้งวันศุกร์ คิดถึง
ตั้งใจสอบละกาน อย่ามัวเข้าแต่ร้านเกม
เพื่อนก็ดันไปแกล้งอีก แต่ฮาดีเนาะ เมื่อไหร่เค้าจากล้าแบบนั้นบ้างน้า
เทอจาชอบใครก็เรื่องของเทอเถอะ
แต่รู้ไว้ว่ายังมีคนเปนห่วง
คอยมีคนทำไรให้ก็พอแล้ว
ก่อนไปจาบอกทุกอย่าง เตรียมรับของละกาน July 05 มีความสุขกับปัจจุบันไม่ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
ขอให้ทำมันให้ดีที่สุดก็พอ
เฮ้อๆ
โหมดบ่น
เปิดเทอมมาได้เดือนกว่าๆแล้ว
ทุกอย่างเริ่มเข้าที่
งานก็เริ่มเคลียเสร็จเยอะมาก หนักมาก
จะผ่านพ้นและเด๋วก็สอบมิดเทอมแล้ว
จะไหวมั้ยเนี้ยแค่สอบประจำบทก็รู้สึกทำไม่เต็มที่
อ่านะอนาคต
ไม่ติดAFSไม่ใช่ว่าไม่มีหวังยังเหลืออีก2ทุน
ยังไงก็จาจากไป
โหมดความรัก
มีความสุขกับการแอบมอง
ไม่รู้ว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ห่างเหิน เฉยชา ชินและ
เวลาเหงา เดินตัวคนเดียว รุ้สึกว่าอยากมีเทอมาเดินข้างๆ
อยากมีเทอที่เคยเป็นห่วงเหมือนแต่ก่อน อยากมีคนที่ทำไรให้
ได้แต่รอ มันยังไม่ถึงเวลาหรอก อนาคตยังอีกยาวไกล
วันนี้
มา รร.พร้อมกานมีความสุข
เดินผ่านกานแอบมองนิดๆแล้วก็รีบเดินหนี
ไอ้พวกหน้าห้องนี่รุ้กานจริง55+
เห็นเดินไปเดินมาก็จะมอง
อยุ่ไหน ทำอะไรก็เหมือนจะรู้ไปหมด
คิดดูอีกทีเริ่มติดโรคโรคจิตจากเพื่อนมาและ
ช่างมัน
บ้าบอกานไปวันๆมีไรก็ช่วยเหลือกาน
โดยเฉพาะเรื่องพวกนี้น้อ
มีความสุขแล้วก็ทุกข์พร้อมกานละกาน
รักเพื่อนจังช่วยเค้าทุกอย่างเลย
ขอบคุณมิตรภาพดีๆ
ขอบคุณกำลังใจจากคนรอบข้าง
ขอบคุณทุกความห่วงใย
เค้าจะทำมันให้ดีที่สุด
เวลาไม่เคยพอ July 01 คิดไงก็บอกมาเถอะได้คุยแล้ว ถึงมันจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิดก็เถอะ
ขอบคุณมากนะที่ช่วยเหลือเค้า
นั่งสั่นอยู่หน้าคอมเลยเมื่อวาน
รู้ว่าต่างคนต่างก็เงียบ
เค้าพยายามแล้วนะที่จะพูดให้มันเป็นปกติ
แต่มันไม่ใช่เลยอ่าทำไมเปนงี้
จะตอบคำถามกานบ้างจะได้มั้ย
กลายเป็นต่างคนต่างก็พูด
ทำไมต้องทำตัวห่างเหินด้วย
แกก็ดูออกเค้าก็ดูออกอ่า
แล้วจะให้เค้าทำยังไงต่อไปหละ
ไปรร.ก็ได้แต่มองจะให้เลิกชอบมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
3ปีแล้วนะเคยรู้บ้างมั้ย
ถ้าไม่ชอบก็ทำตัวให้เหมือนเดิมสิ
คุยกานเหมือนแต่ก่อน
ขอแค่นี้จะได้มั้ย อย่าทำให้เจ็บกว่านี้อีกเลย
แค่ได้รู้ว่าไม่ได้ชอบคนคนนั้นแล้ว
แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าจะมีหวัง
ทำให้เจ็บกว่านี้อีกสิมันยิ่งเปนแรงผลักดันให้ได้ไปเร็วขึน
วางแผนไว้ทุกอย่างแล้วนะ
เหลือแต่ทำให้มันสำเร็จ
เบื่อ ไม่อยากเหนหน้า เหนแล้วก็เจ็บ
เลิกพูดชื่อเค้าเวลาเจอคนคนนั้น
เหนื่อยใจจริง June 08 แค่คนอีกคนเสียน้ำตาให้คนอย่างเทอทำไม
ทนเจ็บกี่ครั้ง เพราะรักคนที่ไม่มีไรดีอย่างเทอไม่ใช่เหรอ
ไ ด้ เ จ อ เ ห มื อ น เ ดิ ม ทุ ก วั น ทำ ไ ม น ะ ตั ว ฉั น รู้ สึ ก เ ท อ ห่ า ง เ หิ น ส า ย ต า เ ย็ น ช า เ ห ลื อ เ กิ น ไ ม่ เ ป็ น เ ห มื อ น ก่ อ น นี้ ที่ เ ค ย ดี กั บ ฉั น ไ ม่ รุ้ ห ร อ ก น ะ ว่ า เ ท อ ยั ง ค ง ช อ บ ค น ค น นั้ น อ ยู่ ห รื อ เ ป ล่ า
รู้เพียงแต่ว่าชั้นชอบเทอมาจะ3ปีแล้ว
3ปีไม่ใช่เล่นๆนะเทอ
ตอนแรกคิดว่าชอบเทอเล่นๆแล้วจะเลิกชอบ
แต่ไม่เลย ไม่เคยเปิดใจให้ใครนอกจากเทอเลย
ช่วงเวลาที่ผ่านมาสอนไรหลายอย่างกับชั้นนะ
ไ ม่ ค่ อ ย ไ ด้ ช อ บ ใ ค ร
ความรักครั้งนี้
เทอเปนคนแรกที่ชอบนานที่สุด รักนานที่สุด
ทุ่มเทให้มากที่สุด จนเหนื่อยล้า
เ ท อ จ ะ รู้ บ้ า ง มั ย ว่ า มี ค น ค อ ย แ อ บ ม อ ง
เทอรู้บ้างมั้ยว่ามีคนคอยเป็นห่วง
เทอรู้บ้างมั้ยเวลาที่เทอเหนื่อยชั้นพร้อมที่จะเป็นกำลังใจให้เธอเสมอ
เทอรู้มั้ยเวลาที่เทอเจ็บชั้นแทบเจ็บแทน
เทอรู้บ้างมั้ยว่าชั้นเฝ้าคอยทำไรให้เทอหลายอย่าง
เทอรู้บ้างมั้ยว่าชั้นรู้ไรเกี่ยวกับตัวเทอมากมายโดยที่เทอคิดไม่ถึง
จ ด จำ วั น แ ร ก ที่ เ ร า เ จ อ ก า น
จดจำวันที่เราได้คุยกาน
จดจำเวลาที่ได้อยู่ข้างกัน
จดจำช่วงเวลาแห่งความทรงจำดีๆ
ไ ม่ ไ ด้ คุ ย กั บ เ ท อ แ ล้ ว ชั้ นเ จ็ บ ชั้ น ท้ อ ชั้ น เ ศ ร้ า
แล้วเทอหละเป็นเหมือนกานบ้างมั้ย
เทอเคยสนใจความรู้สึกกันบ้างมั้ย
มีแต่ชั้นเท่านั้นที่คอยวิ่งตามเทอ
แล้วเทอหละเทอทำอะไร เคยทำไรให้ชั้นบ้างมั้ย
อนาคตของเทอมีชั้นคนนึงที่คอยเปนห่วง
เทอเคยพยายามเพื่อตัวเทอเองยัง
ค ว า ม รั ก ข อ ง ชั้ น
เพียงแค่ได้ห่วงใยเทอก็พอแล้ว
รู้ตัวเองดี ว่าไม่ได้เลิศเลอเหมือนคนที่เทอเคยชอบ
ขอเพียงแค่เทออย่าห่างเหินกานเหมือนในตอนนี้ก็พอ
แ ค่ เ ป็ น อี ก ค น
ค น อี ก ค น ค น ห นึ่ ง คน ค น ที่ รั ก เ ธ อ ไ ก ล ๆ
ค น ที่ ไ ร้ ตั ว ต น ใ น ส า ย ต า แ ค่ ค น อี กค น เ ป็ น อี ก ค น
ค น ที่ ม อ งอ ยู่ ท า ง นี้ ห วั ง ดี ต่ อ เ ธอ เ รื่ อ ย ม า
ไ ม่ แ ค ร์ ว่ าเ ธ อ ไม่ เ ค ย เ ห็ น ค่ า ค ว า ม สำ คั ญ
วั น นี้ ร ะ บ า ย ค ว า ม เ ศ ร้ า
ช่วงนี้เพื่อนๆต่างก็เจอมรสุมความรักเหมือนกัน
นึกย้อนดูตัวเองทำไมเปนแบบนี้
ชอบเค้าขนาดนั้นเลยเหรอ
แทบบ้าคลั่ง นี่คือตัวเราเหรอ
พยายามหลอกตัวเองแต่มันก็ทำไม่ได้
ต อ น นี้
พยายามเพื่อทำความฝันให้เป็นจริง
เพื่อให้ไปจากเทอ เพื่อจะได้ไม่ต้องทนเห็นหน้าเทอ
เห็นแล้วเจ็บเห็นแล้วเศร้า เห็นแล้วก็ไม่กล้ามอง
รอยยิ้มก็ไม่กล้าให้ จะเอาอะไรอีกมั้ย
ชั้นให้เทอมามากพอแล้ว
น้ำ ต า มั น อ า จ จ ะ เ ป น อ า ไ ร โ ง่ ๆ
ที่ความรู้สึกทำมันไหลออกมา
แต่พอชั้นได้เสียน้ำ ชั้นรู้สึกสบายใจ รู้สึกปัญหามันคอยลดลง
มันเป็นเรื่องยากที่จะตัดใจ แต่ชั้นก็จะพยายามทำมันให้ดีที่สุด
ค น ร อ บ ข้ า ง
ขอบคุณที่คอยเป็นกำลังใจให้กัน
ขอบคุณที่หวังดีต่อกัน
ขอบคุณที่คอยเป็นห่วง
ขอบคุณสำหรับความรุ้สึกดี
ไม่อาจะเปิดใจได้ หลอกตัวเองมามากพอแล้ว
ตอนนี้เหนื่อยล้า ม.3งานเยอะมาก
ทุ่มเทกับเรื่องนี้มากพอแล้วขอเรื่องเรียนด้วย
ปีนี้จะเป็นปีที่เข้มแข็งมากที่สุด
ความรู้สึกดีๆไม่เคยหายไป
จะเก็บรักษามันให้ดีที่สุด June 04 เปิดเทอม เหนื่อยจริงเกิดอาการอยากอัพขึ้นมาซะงั้น
ขี้เกียจอัพได
ไม่ได้เข้ามาจะ 2 สัปดาห์
ต้องไปตามเมนท์เปนสิบสิบเหนื่อย
T^T
จะสอบชิงทุนแล้ว เลยไม่อยากเล่นคอม
สอบเยอะเปลืองตัง ไม่มีเวลาอ่านหนังสืออีก
10 มิ.ย.50สอบYES
17มิ.ย.50 สอบ AFS
ตายแน่ไม่ได้พักเลยขาดเรียนเจ้บีมอีก
จะตามทันมั้ยหละทีนี้สองสัปดาห์
ปลง
.
.
.
เปิดเทอมมาได้สัปดาห์นึงแล้ว
ขอบอกว่า เหนื่อยยยยย
ไม่ไหว ม.3งานเยอะอ่า ยังไม่ได้เริ่มทำไรมาก
ค่อยๆแบ่งเวลาเรียนพิเศษกับทำงาน
วันๆไปรร.รู้ว่าห้องมันห่างไกลกาน
แอบมองก็ยาก
โดนเพื่อนแกล้งอีกไม่รู้ก็บ้าแล้ว
-^^-
ความลับแตกแล้ว
รู้ก็รู้ไป รู้กันเยอะไปเลย ซักวันเทอก็คงจะรู้ แล้วชั้นจะหายไป
รู้ว่าเป็นคนขี้อาย รู้ว่าเปนคนที่ไม่กล้าเผชิญหน้ากับความจริง
ชั้นเลยเจ็บมาถึงทุกวันนี้
ไม่ได้หวังให้เทอมาชอบ ขอให้ได้แอบมองเทอก็พอ
ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดีๆ
ไม่ได้คุยมาเดือนนึงแล้วนะเทอคอยนั่งนับเหมือนชั้นไหม
P.S.
สอบชิงทุนสู้ตาย
จะไปจากเทอ
เหนื่อยใจ |
|
|
